Een moolen staat in weer en wind

Het woord ‘Moolen’ komt niet in het Nederlands woordenboek voor. Het is een voorbeeld van hoe woorden voor de officiële spelling op verschillende manieren werden geschreven. De dubbele oo gaf aan dat de klinker lang werd uitgesproken. Het is een knipoog naar het verleden, zoals de molens tot de meest iconische symbolen van het Nederlands landschap zijn gaan behoren en als cultureel erfgoed een uniek verhaal vertellen over het verleden als belangrijke krachtbron.

Een draaiende windmolen leeft, blijft gezond en houdt ons erfgoed zichtbaar. Daarom moeten molens draaien.

Maar zodra de wieken draaien, verandert alles. De molen komt in beweging, maakt geluid, vertelt hoe het met hem gaat. De molenaar hoort meteen wanneer iets niet klopt en kan kleine problemen snel verhelpen. Zo blijft de molen gezond.

Als een molen te lang stilstaat, wordt hij blind voor zijn eigen gebreken. Een luik dat rammelt, een lekkage die zich verstopt in het riet, een roestplek die langzaam groeit — niemand die het merkt. Tot het te laat is.

Een draaiende molen geeft het landschap energie en laat zien hoe onze voorouders Nederland vormgaven: door te malen, te pompen en land droog te maken. Het is erfgoed dat pas echt spreekt wanneer het werkt.

Daarom moeten molens draaien — voor hun behoud, voor het landschap en voor het verhaal dat ze vertellen.?.

bron: vrij naar Handboek Windmolenaar